Daniëlle Steegh leerde op de Camino zichzelf te vertrouwen en kreeg er een nieuw leven voor terug

ROERMOND – Ze vertrok op een zonnige dag onder de schaduw van de Christoffelkathedraal op de Markt in Roermond met de vraag of haar lichaam het wel zou volhouden. Ruim tweeduizend kilometer later had Danielle Steegh iets veel belangrijkers ontdekt. Ze hoefde zichzelf niets meer te bewijzen. Haar pelgrimstocht naar Santiago de Compostela veranderde haar kijk op controle, vertrouwen en de manier waarop ze in het leven wil staan.

In 2024 begon de Roermondse Danielle aan haar solotocht. Niet op stevige wandelschoenen, maar op gewone gympen. Als sportieve uitdaging paste de onderneming bij haar eerdere ervaringen met marathons, de Kennedymars en de Nijmeegse Vierdaagse. Toch werd de Camino veel meer dan een test van haar fysieke uithoudingsvermogen.

Voor haar vertrek wilde Danielle alles goed regelen. De etappes, overnachtingen en het wandeltempo - ze probeerde zoveel mogelijk vooraf vast te leggen. Onderweg ontdekte ze dat niet alles te plannen valt. De stilte en het dagelijkse wandelen brachten gevoelens en herinneringen naar boven. Ze huilde, lachte, vloekte en schreeuwde.

In haar boek Wonder op gympen beschrijft ze hoe de tocht haar hielp om steeds meer controle los te laten. In België leerde ze lopen, in Frankrijk leerde ze stilstaan. Terwijl haar voeten kilometers maakten, ontstond ruimte om stil te staan bij wat er in haarzelf leefde.

Kort voor haar vertrek was Danielle ziek geweest. Daardoor twijfelde ze of haar lichaam de lange afstand aankon. Iedere voltooide etappe gaf haar meer vertrouwen. Ook op moeilijke dagen stond ze de volgende ochtend weer op.

Ze ontdekte dat vertrouwen niet altijd vooraf aanwezig hoeft te zijn. Het kan groeien door simpelweg de volgende stap te zetten. Die ervaring bracht haar tot een belangrijke conclusie. Ze hoefde zichzelf niets meer te bewijzen. Niet aan zichzelf en niet aan anderen.

Ook de ontmoetingen onderweg veranderden haar kijk op mensen. Onbekenden boden haar maaltijden aan, hielpen met haar was of nodigden haar uit in hun huis. Aanvankelijk wilde ze zulke hulp liever afwijzen. Ze kon zichzelf immers redden.

Gaandeweg ontdekte ze dat hulp aannemen geen teken van zwakte is. Het vraagt juist om openheid en vertrouwen. De gastvrijheid die ze onderweg ervoer, verraste haar en liet zien hoe anders de werkelijkheid kan zijn dan je vooraf verwacht.

Toen Danielle Spanje bereikte, voelde ze zich niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk lichter. Ze kan niet precies benoemen wat ze onderweg allemaal heeft losgelaten. Wel weet ze dat ze anders verdergaat dan ze begon.

Met Wonder op gympen, de pelgrimstocht naar Santiago deelt ze haar ervaringen. Het boek gaat over doorzetten, loslaten, onverwachte ontmoetingen en thuiskomen bij jezelf.

Haar boodschap: je hoeft niet de hele weg te overzien. Soms is het al genoeg om zonder ook maar iets te weten van wat je allemaal te wachten staat de volgende stap te zetten. 

Meer informatie via www.daniellesteegh.nl.

Klik hier om het boek te bestellen.