
Er zijn van die momenten in het jaar die, hoe vaak je ze ook hebt meegemaakt, tóch hetzelfde kleine sprongetje van binnen oproepen. Zodra de avonden vroeg vallen, de ramen zacht oplichten en ergens in de verte het eerste geritsel van papier klinkt, weet je: pakjesavond komt eraan.
Je ziet het aan de kinderen die met rode wangen naar school gaan. Druk fluisterend over surprises, gedichten en die ene wens waarvan ze hopen dat Sinterklaas ‘m écht heeft gelezen. Aan ouders die stiekem net zo veel voorpret hebben, al doen ze alsof het allemaal heel normaal is. En toch wordt iedereen vanzelf een beetje zachter in deze dagen. Een beetje opener. Een beetje meer kind.
Pakjesavond is geen traditie die je alleen viert. Het is een sfeer die langs de huizen glijdt en in de huiskamers neerstrijkt. Het is de geur van warme chocolademelk die zich mengt met het kraken van pepernoten. Het is de spanning die stapje voor stapje opbouwt, van het zetten van de schoen tot aan dat ene klopje op de deur dat iedereen even stil krijgt.
Misschien wel het mooiste is hoe vanzelfsprekend het samenwerken gaat in die magie. De buurvrouw die nog snel een rolletje plakband komt brengen. De vader die in de schuur een surprise afmaakt waarvan niemand mag weten dat híj de kunstzinnige maker was. Grootouders die net doen alsof ze niet precies weten welk gedichtje er voorgelezen wordt. En kinderen die nog zó graag willen geloven, dat hun geloof de hele kamer optilt.
In een tijd waarin het jaar soms harder gaat dan we zelf bij kunnen houden, is pakjesavond een plek om even voor anker te gaan. Een avond waarop we elkaar weer even écht zien. Waarop lachen, spanning en warmte hand in hand gaan. Waarop het licht in de ogen van een kind genoeg is om ons eraan te herinneren waar het om draait: samen zijn, aandacht hebben, delen wat je hebt.
Fijne pakjesavond, namens de redactie van Echt-Susteren.nieuws.nl !